เล็กๆในวันแม่ปี ๒๕๕๕

มีโอกาสได้เข้าร่วมเป็นกรรมการตัดสิน แม่สาวลูกสวย  ของกลุ่มสตรีอำเภอเวียงเชียงรุ้ง ตอนแรกก็ธรรมดาไม่มีอะไร แต่ตอนมีการสัมภาษณ์ลูกว่ามีของขวัญอะไรให้แม่ในวันแม่ ทั้งหมดมี ห้าคู่ แต่ละคู่ก็ตอบแบบเขินๆไม่มีอะไร พอมาถึงแม่ลูกคู่ที่สี่น้องก็พูดไปแบบตั้งใจมีเสียงสั่น ประมาณว่าไปเรียนไกลไม่ค่อยได้พบกันวันนี้ก็ขอแสดงความกตัญญูด้วยการกราบเท้าแม่ แล้วน้องเขาก็นังพับเพียบลงกราบทำเอาในที่ประชุมผู้ดูต่างมีเสียง..อือ..ผู้เขียนเองน้ำตามันมาจากไหนก็ไม่รู้ไหลออกมาก็เลยขอกระดาษเช็ด พอบรรดาโต๊ะอื่นเห็นเราน้ำตาไหลพากันขำ หัวเราะ ตากล้องมือไวเอากล้องมากดชัตเตอร์เลยมีรูปหน้าแดงมาให้ชมกัน ทำไงได้ก็มันตื้นตันนี่นา 555

ผลงานในหน้าที่ราชการของเพื่อนๆ

ชายน้อยมาก่อนแต่ประเสริฐกับบุญชูประกบดีกว่า ฮ่าๆๆ

ผมมารอถ่ายรูป เกษตรกรดีเด่นระดับชาติรับโล่รางวัลจากอธิบดีครับ

ผมพาเกษตรกรมาโชว์สินค้าอินทรีย์ มาถ่ายรูปคู่อธิบดีด้วยครับ

ผมมาอำนวยความสะดวกและปลอดภัยให้ท่านอธิบดีอย่างไกล้ชิด(หลัง)ครับ

ท่านปอศอจอเมืองสามหมอกยิ้มหน้าบานเห็นฟันขาวครับ

อยากให้เพื่อนๆได้อ่าน

ผลงานการเขียนความในใจหลังลาออกจากราชการของอาจารย์อัมพวัน หมอปุ้ย ที่เคยสอนพวกเราชาวสัตวแพทย์49 เชียงใหม่ คลิกที่นี่ครับ http://www.dld.go.th/vrd_np/journal/55/J20-2.pdf  แล้วเลื่อนอ่านท้ายเล่มครับและนี่คือบางส่วนครับ


......ฉันได้แลกเปลี่ยนความคิดเห็นเกี่ยวกับการใช้ชีวิตหลังเกษียณฯกับญาติมิตรมากมายซึ่งล้วนแต่มี
ประโยชน์เพอนคนหนึ่งค้านหัวชนฝาเลยว่า อยาได้ ออกมาเด็ดขาดก็ เพราะสามีของเธอซึ่งเกษียณฯ ออกมาตามเกณฑ์เขา(สามี)สนใจการถ่ายภาพมาก มีความสุขกับการศึกษาและเล่นกล้องอย่างมาก ครั้น 2 ปีผ่านไป ก็พบว่า นอกจากจะหมดเงนกับอุปกรณ์ถ่ายรูป (ซึ่งช่วงนั้นยังเป็นกล้องรุ่นเก่า ไม่ใช่กล้องดิจิตอลแบบปัจจุบันนี้) จํานวนนาตกใจแล้ว ยังมสารพัดวัสดุกล้องที่จนบัดนี้ก็ยังไม่รู้จะจัดการอย่างไรอีกกองพะเรอ เพื่อนอีกหลายคน เล่าถึงเพื่อนของเธอที่ลาออกมาแล้ว มีความสุขมากในช่วงปีแรก เพราะได้พักผ่อน ท่องเที่ยวไปในที่ที่อยากไป ได้ทําสิ่งที่อยากทํา แต่หลังจากนั้นราว 1-2 ปีก็เกิดอาการซึมเศร้า เหงา ไม่มีกิจกรรมที่อยากทําอีกแล้ว แต่ก็มีเรื่องตลก คือ เพื่อน 2 รายที่ท้วงติงฉันนั้นกลับออกจากงานก่อนฉันเฉยเลย และอีก 3 รายก็ลาออกตามฉันมาติด ๆ
       แต่ก็มีกรณีที่น่าเสียใจ เช่น บางรายป่วยหนักไปเสียก่อน และบางรายไม่มีโอกาสใช้เงินบํานาญทั้ง ๆ ที่ ได้รับอนุมัติใหเกษียณอายุ ราชการก่อนกำหนดแล้ว  
       เมื่อมาลองวิเคราะห์ดูแล้ว ฉันคิดว่าปกติแล้วคนเราจะอยู่เฉยไม่ได้ต้องทํากิจกรรมบ้าง กิจกรรมส่วน
ใหญ่ (ที่ถูกกฎหมาย) ล้วนก่อประโยชน์มากน้อยแล้วแต่มุมมอง หญิงไทยส่วนใหญ่ถูกสอนให้ทํางานบ้าน เช่น  ดูแล-ทําความสะอาดบ้าน เครื่องใช้-เครื่องเรือน เป็นธุระจัดหาข้าวปลา-อาหาร แต่ธรรมชาติชายไทยมีส่วน ร่วมในเรื่องเหล่านี้น้อย ดังนั้น ในความเห็นส่วนตัวของฉันแล้ว ผู้เกษียณฯ หญิงดูมีความสุข เพราะหมดภาระ งานในหนาท้ ประจำลงอย่างสิ้นเชิง เหลืองานบ้านให้ทําพอเพลิน ๆ  สําหรับตัวฉันเองนั้นก็ถือโอกาสไปเรียนตัด เย็บเสื้อผ้าที่วิทยาลัยสารพัดช่างลําปาง ซึ่งอยากทํามานานแล้ว ค่าใช้จ่ายเพียงชั่วโมงละ 1 บาท เรียน 150 ชั่วโมง (จันทร์-ศุกร์วันละ 3 ชั่วโมง) บวกค่าธรรมเนียมอีก 20 บาท รวมเป็น 170 บาท ถึงตอนนี้ฉันก็ สามารถตัดเย็บชุดราตรี (ชุดที่ใส่ยามราตรี = ชุดนอน) เสื้อใส่อยู่บ้านง่าย ๆ (น้อง ๆ เสื้อโหล) แก้ไข ดัดแปลง และซ่อมแซมเสื้อผ้าสําหรับตัวเองและญาติมิตร (ที่ปลงตกและทนฝีมือฉันได้)......


เพื่อนๆที่ออรอล เอ้ย เออรี่ไปแล้วอยากจะเล่าอะไรก็คอมเม้นมาได้นะตอนท้ายบทความครับ

ภาพเก็บตกจากการอบรมที่เชียงใหม่

ที่อาหารโต๊ะอาหาร โรงแรมศิรินาถการเด้นท์์ จังหวัดเชียงใหม่ เมื่อวันที่ ๒๒ พฤษภาคม ๒๕๕๕ พบกันในการอบรมการพัฒนาระบบสารสนเทศ กรมปศุสัตว์ เฮ้อ..กำลังพัฒนาเนาะ...

ขอแสดงความยินดีกับเพื่อนที่ได้รับตำแหน่งสูงยิ่งขึ้น

ขอแสดงความยินดีกับเพื่อนที่ได้รับตำแหน่งสูงยิ่งขึ้น ที่เราทราบข่าวนะครับมีสองท่านดังนี้

 ท่านพนม มีศีริพันธ์ ปศุสัตว์จังหวัดสุโขทัย   ไปเป็นผู้อำนวยการกองการเจ้าหน้าที่กรมปศุสัตว์

ท่านอรรณพ เสือกระจ่าง ปศุสัตว์จังหวัดอุตรดิตถ์  ไปเป็นปศุสัตว์จังหวัดแม่ฮ่องสอน

 คนนี้กำลังลุ้น ปอศอจอ ท่านวิรัตน์

 ท่านนี้หันไปเอาดีทางถ่ายภาพแข่งกับหมอวันชัยเชียงของ ท่านนิ่ม

 ทีมนี้รอรอบหน้าได้เป็นปอศอจอเหมือนกันกำลังเก็บเบี้ยได้สี่กิโล

 ผู้เขียนแจมด้วยคนห้ากิโลพอไหมน้อ ๕๕๕

ภาพซูมมองไม่ค่อยออกมีหมอจ่า,หมอเสริฐ,หมอหนั่น

 คนนี้หันมาเอาดีทางผู้จัดการทีม สมัยเด็กเป็นแชมป์วอลเล่ตามหมู่บ้านครับ ท่านวรสิทธิ์

หมอชายกำลังมีลูกตัวเล็กอนุบาลมองชื่นชมนางสาวเชียงใหม่  โถ..ก็ลูกสาวหมอกัง...สวยเหมือนแม่หล่อเหมือนพ่อนั่นแหละ...ส่วนหมอชายกว่าลูกจะได้ประกวดนางสาวเชียงใหม่ก็ ๒๕๗๐ มั้ง...อิอิ

หมอจ่าถือธงนำขบวนแห่ มีอีกหลายหมอที่เราถ่ายรูปไม่ทันเช่นหมอติ่งลำปาง หมออาคม หมอดม ลำพูน

ยังจำกันได้ไหม? ธรรมใจ

บุญหนักๆของหมอฟ้า

 เจ้าภาพฝังลูกนิมิตร หลุมเอก สุดยอด

 อิ่มบุญกันทั้งครอบครัวครับ

เราลืมไปขอหวายสักข้อเนาะ

มอบเงินให้แฟนรัฐพล(เปลี่ยว)

นายวิทยา จินตนาวัฒน์ ปศุสัตว์จังหวัดเชียงราย มอบเงินช่วยเหลือครอบครัวนาวา ที่ชาวปศุสัตว์แต่ละจังหวัดได้ส่งความช่วยเหลือมา ให้แก่นางบัวผัน นาวา ภรรยาของหมอรัฐพล นาวา ที่ได้เสียชีวิตไปเมือสามเดือนที่แล้วมา จำนวน ๓๐,๐๐๐ บาท เมื่อวันที่ ๓๐ มีนาคม ๒๕๕๕ ในที่ประชุมประจำเดือนของข้าราชการสำนักงานปศุสัตว์จังหวัดเชียงราย ขอผลความเมตตาที่ท่านได้บริจาคมาประสบแต่ความสุขตลอดไป

ดีใจได้นั่งเป้นตุกตาหน้ารถ

หมอแสงวรรณ์ออกรถใหม่หรูเชียว  มาแวะที่ร้านหมอน้อยเลยขอนั่งรอบเวียงหนึ่งรอบ ตามประสาคนเห่อของใหม่ ดีใจด้วยที่ประชาชน (ข้าราชการบำนาญ)อย่างหมอแสงวรรณ์ประสบความสำเร็จอีกครั้งในชีวิต ขอบคุณที่ให้ได้เป็นตุ๊กตาหน้ารถแม้จะแค่ ๒-๓ นาที อิอิ ขอให้มีความสุขกับพาหนะคันใหม่ครับ

คำตอบอยู่ที่ใจ

 ขออนุโมทนาด้วยเน้อพ่อหงอก

เลี้ยงรุ่นนอกรอบ

 แฟมมิิลี่แมน หมออ๋อย วรสิทธิ์ สุขแก้ว ใครยังจำได้ไหม  ลูกชายน้องภูดอย

 เชือดนิ่มๆ สิทธิหมู อ้วน

 อี๋ดอยหล่อ ปีทุ่งช้าง

มืดๆแต่จำได้พ่อเลี้ยงเสริญ ควาญช้างแม่ริม ปีน่าน ฟ้าเชียงราย

ทีมเชียงราย ภาพแถมท้ายเรียกความฮา....

ท่านโฆษกหญ่าย

ฟังฮาเน้อ

ฮาบ่เกี่ยวป่อค้าวัวปะยะ

ขอบันทึกไว้อีกภาพประทับใจ

ภาพนี้ต้องขยาย

รักสามัคคีเพื่อนๆสี่สิบเก้าที่อุตรดิตถ์

สี่สิบเก้า ก้าวมา ในครานี้

อย่างเข้าปี ยี่สิบแปด เด็ดหนักหนา

มาเลี้ยงรุ่น อุ่นไอรัก ประจักษ์มา

ล่องธารา สังสรรค์ หรรษาดี

ให้สนุก สุขสันต์ อย่างบรรเจิด

เป็นบ่อเกิด ความรัก ในศักดิ์ศรี

สี่สิบเก้า นั้นเรารัก สามัคคี

ขอยินดี มาร่วมงาน ทุกท่านเอย

ภาพงานเลี้ยงรุ่นvet49ที่อุตรดิตถ์ จากกล้องหมอแสงวรรณ์

อุตรดิตถ์กล้องหมอแสงวรรณ์

ดอกไม้งามที่เชียงราย

ดอกไม้งามที่เชียงรายคลิกเลย

บทความดีดีต้อนรับปีใหม่จากหมอพงศพัค อุตรดิตถ์

ไม่ว่าเรื่องจะ ร้ายแรงและ เศร้าโศกเพียงใด

จำไว้ว่ามันจะโดนเวลาพัดพามันไปจากเรา

ไม่ช้าก็ เร็ว เราจะผ่านพ้นไปได้....และยอมรับในความเป็นจริงของชีวิต

 

 

ขอส่งวิธีทำให้มีความสุขสำหรับทุกๆคนในปี “2555” และปีต่อๆไปตลอดไปนะคะ 

หนังสือ time magazine บอกว่า ที่อเมริกา มีงานวิจัยพบว่าคนที่มีความสุขมากที่สุดในโลก คือพระในพุทธศาสนา โดย ทดสอบด้วยการ สแกนสมองพระที่ทำสมาธิและได้ผลลัพธ์ออกมาว่าเป็นจริง   + หลักความเชื่อของศาสนาพุทธ คือ เหตุที่ทำให้เกิดความสุข นั้นก็คืออยู่กับปัจจุบัน ขณะปล่อยวางได้ในสิ่งที่เกิดขึ้นแล้ว ควบคุมความอยาก ที่ไม่มีสิ้นสุด   + ไม่ใช้ความรุนแรง ไม่ทะเลาะ และใช้หลักเวรย่อมระงับด้วยการไม่จองเวร ให้อภัยตัวเองและผู้อื่น มีจิตใจเมตตา กรุณา และเสียสละเพื่อผู้อื่น + อริยะ สัจ 4 สิ่งที่พระพุทธเจ้าทรงค้นพบและบอกไว้ด้วย ทุกข์ สมุทัย นิโรธ มรรค แท้จริงแล้วก็คือทางเดินไปหาคำว่า "ความ สุข" เพราะ ถ้าเมื่อไรเรา กำจัด "ความ ทุกข์" ได้ แล้วความสุขก็ จะเกิดขึ้น + อุปสรรค ของความสุขก็ คือแรงปรารถนา และ ตัณหา คนเราจะมีความสุขไม่ขึ้นอยู่กับว่า"มี เท่าไร" แต่ ขึ้นอยู่ที่ว่า เรา "พอ เมื่อไร" ความ สุขไม่ได้ขึ้น กับจำนวนสิ่ง ของที่เรามี หรือเราได้... + ดังนั้นวิธีจะมี ความสุขอันดับ แรกต้อง "หยุด ให้เป็น และ พอใจให้ได้" ถ้า เราไม่หยุดความอยากของเราแล้วละก็ เรา ก็จะต้องวิ่ง ไล่ตามหลายสิ่ง ที่เรา "อยาก ได้" แล้ว นั่นมันเหนื่อย และความทุกข์ ก็จะตามมา... + ข้อ ต่อมาที่ทำให้ เราเป็นสุขคือ การมองทุกอย่าง ในแง่บวก ชีวิตแต่ละวัน แน่นอนเราต้อง เจอทั้งเรื่องดีและไม่ดี ถ้าเราอยากจะมีความสุข เราต้องเริ่มด้วยการมองแต่สิ่งดีๆ มองให้เป็นบวก เพื่อใจเราจะได้ เป็นบวก คิดถึงสิ่งที่เราทำสำเร็จแล้วในวันนี้ สิ่งดีๆที่เราได้ทำ + ข้อ ต่อมาคือการให้ หมายรวมถึงการให้ในรูปแบบ สิ่งของหรือ เงิน เรียกว่าบริจาค และการให้ความเมตตากรุณาต่อกัน ให้ อภัยทั้งตัวเองและคนอื่น  สิ่งเหล่านี้ล้วนแล้วแต่เป็นปัจจัย ทำให้เรามีความ สุข.... + การ ปล่อยวางให้ได้ ในทุกสิ่งที่เกิดขึ้นแล้ว และที่กำลังจะเกิดขึ้นในอนาคต ไม่ว่าเรื่องจะ ร้ายแรงและ เศร้าโศกเพียงใด จำไว้ว่ามันจะโดนเวลาพัดพามันไปจากเรา ไม่ช้าก็ เร็ว เราจะผ่านพ้นไปได้....และยอมรับในความเป็นจริงของชีวิต ไม่ ว่าจะเป็น เรื่องที้เราไม่ชอบเพียงใด ไม่ว่าผิดหวัง สูญเสีย เจ็บป่วย ล้วนแล้วแต่เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเรา ทุกคนต้องได้ผ่านบททดสอบนี้ทั้งสิ้น ไม่ว่าเราจะเป็นใคร... +  ทำตนเองให้สดใส ด้วยการยิ้มให้ตนเอง ทำคนอื่นให้สดใสได้ ด้วยการยิ้มให้เขา การยิ้มไม่ต้องลงทุนอะไรเลย แต่สร้างความสดใสได้มาก ทำให้เราเป็น สุขอยู่เสมอ เพราะความสุขมันอยู่ใกล้แค่นี้เอง แค่ที่ใจข องเรานี่เอง ยิ้มแย้มอย่างแจ่มใส เห็นใครทักก่อน นี่คือ.. วิธีแสดงเสน่ห์แบบง่ายๆ แต่ให้ผลมาก การให้อภัยไม่ต้องลงทุนอะไรเลย แต่การแก้แค้นลงทุนมาก เขาด่าว่าเราไม่ถึงนาที เขาอาจลืมไปแล้วด้วย แต่เรายังจดจำ ยังเจ็บใจอยู่... นี่เราฉลาดหรือโง่กันแน่ บ่นแล้วหมดปัญหาก็น่าบ่น บ่นแล้วมีปัญหา ไม่รู้จะบ่นหาอะไร   เรายังเคยเข้าใจผิดผู้อื่น ถ้าคนอื่นเข้าใจเราผิดบ้าง ก็ใช่ว่าจะเป็นเรื่องแปลกอะไร ทำไมต้องเศร้าหมอง ในเมื่อเราไม่ได้เป็นอย่างที่ใครเข้าใจ อย่าโกรธฟุ่มเฟือย อย่าโกรธจุกจิก อย่าโกรธไม่เป็นเวลา อย่าโกรธมาก จะเสียสุขภาพกาย และสุขภาพจิต แม้จะฝึกให้เป็นผู้ไม่โกรธไม่ได้ แต่ฝึกให้เป็นผู้ไม่โกรธบ่อยได้ ฝึกให้เป็นผู้รู้จักให้อภัยได้ การนินทาว่าร้ายเป็นเรื่องของเขา การให้อภัยเป็นเรื่องของเรา การชอบพูดถึงความดีของเขา คือความดีของเรา การชอบพูดถึงความไม่ดีของเขา คือความไม่ดีของเรา  โทษคนอื่นแก้ไขอะไรไม่ได้ โทษตนเองแก้ไขได้ แก้ตัวไม่ได้ช่วยอะไร แต่แก้ไขช่วยให้ดีขึ้น การนอนหลับเป็นการพักกาย การทำสมาธิเป็นการพักใจ คนส่วนใหญ่พักแต่กาย ไม่ค่อยพักใจ รู้จักทำใจให้รักผู้บังคับบัญชา รู้จักทำใจให้รักลูกน้อง รู้จักทำใจให้รักเพื่อนร่วมงาน สวรรค์ก็อยู่ที่ทำงาน เกลียดผู้บังคับบัญชา เกลียดลูกน้อง เกลียดผู้ร่วมงาน นรก ก็อยู่ที่ทำงาน การที่เรายังต้องแสวงหาความสุข  แสดงว่าเรายังขาดความสุข แต่ถ้าเรารู้จักทำใจให้เป็นสุขได้เอง ก็ไม่ต้องไปดิ้นรนแสวงหาที่ไหน   อ่อนน้อม อ่อนโยน  อ่อนหวาน นั้นดี.... อ่อนข้อให้เขาบ้างก็ยังดี แต่...อ่อนแอนั้น ไม่ดี ในการคบคน ศิลปะใดๆ ก็สู้ความจริงใจไม่ได้ จงประหยัด คำติ แต่อย่าตระหนี่ คำชม   อภัยให้แก่กันในวันนี้ ดีกว่าอโหสิให้กันตอนตาย ถ้าคิดทำความดี ให้ทำได้ทันที ถ้าคิดทำความชั่ว ให้เลิกคิดทันที ถ้าเลิกคิดไม่ได้ ก็อย่าทำวันนี้ ให้พลัดวันไปเรื่อยๆ ถึงจะรู้ร้อยเรื่องพันเรื่อง ก็ไม่สู้รู้เรื่องดับทุกข์ โลกสว่างด้วยแสงไฟ ใจสว่างด้วยแสงธรรม แสงธรรมส่องใจ แสงไฟส่องทาง ผู้สนใจธรรม สู้ผู้รู้ธรรมไม่ได้ ผู้รู้ธรรม สู้ผู้ปฎิบัติธรรมไม่ได้ ผู้ปฎิบัติธรรม สู้ผู้ที่เข้าถึงธรรมไม้ได้ มีทรัพย์มาก ย่อมมีความสะดวกมาก มีธรรมะมาก ย่อมมีความสุขมาก เมื่อก่อนยังไม่มีเรา เราเพิ่งมีมาเมื่อไม่นานมานี้เอง และอีกไม่นานก็จะไม่มีเราอีก จึงควรรีบทำดี ในขณะที่ยังมี...เรา  “ ขอขอบคุณ ผู้ที่ได้จัดทำบทความนี้  จึงขอ ส่งต่อ ให้เพื่อนๆๆ เพื่อให้มีสติมากขึ้น  และพร้อมที่ จะสู้ต่อไป

 

สัตวแพทย์ 49 เชียงใหม่ ของจริง

Vet 49 โดย janjaijan

ภาพงานเลี้ยงในกล้องผม

ถึงท่าเรือแล้วพี่หนานก้มาพร้อมๆกัน พี่หนานมากับชายน้อยครับ

ลงแพกันนึกว่านอนบนฝั่งลำบากกันอีกแล้ว คราวหน้าจัดบนแพไม่ไปแล้วหนาว ลมแรงด้วย

พบเพื่อนๆก็สวนเสเหหา ตามประสาคนแก่ ส่วนใหญ่ก้ย่างห้าสิบปีกันทั้งนั้น

ที่อ้วนก้อ้วนยิ่งขึ้นแถมด้วยโรคประจำตัว แต่ก็ยังมีความสุขดี

นี่ก็รวยเป็นล้าน ปีหน้าจะกลับมาหล่อเหมือนเดิม ท่านผอ.อำนาจ

นี่ก็มีวาสนาเป็นใหญ่เป็นโต เน้นเพื่อนก็คือเพื่อนรักกันเข้าไว้เพื่อนต้องช่วยเพื่อน

ปีนี้เบาไปเยอะมีลูกแยะต้องคอยดูแล ไม่แสดงออกเหมือนเคย สมกับเป็นอาวุโสที่เขาตั้งให้จริงๆเนาะ

นี่มาแรงแซงโค้งรับเป็นเจ้าภาพ ที่บ้านไร่อทัยธานีปีหน้า ลงทะเบียนฟรีครับ เพื่อนๆเลยยกมือให้เป็นเจ้าภาพไร้คู่แข่ง

เสีย เอ้ย เสี่ย..ประเดือน..ปีนี้ให้โอกาสแม่และลูกบ้านมาโชว์ตัว ไม่ธรรมดา ๆ เจ้บอกว่าฝากเนื้อฝากตัวฝากผัวหนูด้วย แหม..คารมเหลือร้าย

นี่แม่งานครั้งนี้ทำทุกอย่างที่เพื่อนสั่ง อิอิอิ ไม่ทำงานก็ไม่เรียบร้อยสิเนาะ

ประเสริฐก้อมาแรงเพราะมาสี่ครับปีนี้ครบทีม

มาช้าตกแพ ต้องนั่งเรือมาตามหาแพ ถาวร บอกว่าต้องไปเป็นประธานเปิดงานอะไรสักอย่าง แหมเพื่อนเรา

อินทอนกับน้องแดง ที่มาแดงเต็มๆกับน้องชายคนเล็ก ข่าวว่าเกือบจะไม่ได้มาเพราะว่างานท่านสอจอแดงเยอะมาก ช่วงกำลังหาเสียงรอบใหม่

ร่วมร้องเพลง นกน้อยในไร่ส้ม คุณหมหงอกต้นเสียงเหมือนเดิมครับ

ลูกๆแม่ๆของสัตวแพทย์ ๔๙ สวยๆน่ารักทุกคน  แต่..เอ..แม่บ้านเราไปไหน เมาคลื่นนอนก่อนแล้ว

วันนี้วันดีเด็กได้ดูจันทรุปราคาเต็มดวงอย่างเต็มที่ท้องฟ้าเปิด

แสงอาทิตย์ยามเช้า

เขื่อนดินที่กั้นน้ำจากเขื่อนสิริกิต

คลื่นและลมแรงที่พัดทำเอาหนาวเย็นมากๆ

อาหารเช้ากับบรรยากาศลมเย็นๆ

รายชื่อเพื่อนๆที่ได้มาร่วมงาน มากันรวมทั้ง

โชตินรินทร์ ปีนี้ไม่เป็นนักร้องแต่เป็นตากล้องเก็บภาพเคลื่อนไหว ปีหน้าจะนำไปฉายที่บ้านไร่

คนแก่..รอเข้าห้องน้ำ สงสัยว่า น้ำไม่ไหล....เหรอครับ

นักจัดรายการวิทยุ ไม่หลับไม่นอน เอาแต่จ่มทั้งคืน บอกว่าหนาว ลงทะเบียนพันยังหนาวว่างั้น  เลยชวนเพื่อนมาชดเบียรตั้งแต่ตีสี่ หาเสื้อแขนยาวเจอตอนเช้า

หนานดุลย์ โฆษกตลอดกาลขนาดถ้วยข้าวต้มอยู่ในมือยังไม่วางไมค์ กับเจ้าภาพ

เจ้าภาพปีหน้าเจ้าพ่อบ้านไร่

นอกจากเป็นพิธีกรแล้วพรรเลิศยังเป็นตากล้องอีกด้วย ยอดเยี่ยม

รวมกลุ่มอีกครั้งก่อนจาก งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกลา

ผจญคลื่นลมหนาวก่อนเข้าฝั่ง  ทำเอาหลายคนได้ลุ้น

ขึ้นฝั่งเตรียมทำบุญถวายผ้าป่าที่วัดของหมู่บ้านสร้างสังเวชสถาน อุทิศส่วนกุศลให้เพื่อนที่จากไป

แม่บ้านสายัญแม่บ้านอินทอนและแม่บ้านเรา 

หงอกกับสองลูกชายหอบหิ้วกระเป๋าตามด้วยครอบครัวหัวหน้าด่านเชียงราย

หัวหน้าด่านเด่นชัยกับลุกชายโตเป็นหนุ่มแล้ว

ดวงจันทร์ ชายน้อยเพื่อนสีเก้ากรุงเทพและด่อง

ต้นผ้าป่าครับ นริส สมบูรณ์ พยงค์

ข้าราชการบำนาญอินสม

ชื้อปลาจากแม่น้ำน่านเป็นของฝากกลับบ้าน

เอกลักษณ์ของอุตรดิตถ์

ไหว้ขอพรจากพระยาพิชัยดาบหัก

แวะชมเขื่อนสิริกิติ์

ก็ได้มาเห็นความยิ่่่งใหญ่ของมนุษย์ที่เอาชนะน้ำผันมาเป็นพลังงานไฟฟ้า

หลังคันเขื่อนตึกโรงผลิตไฟฟ้าพลังน้ำ